biuro@jan-mrugacz.pl

 (+48) 608 437 741

zastosowanie kotw chemicznych w budownictwie

W budownictwie i pracach remontowych elementy wymagające łączenia najczęściej zespala się mechanicznie (np. za pomocą kołków rozporowych, śrub czy gwoździ) lub poprzez klejenie.

Przy niewielkich obciążeniach i w pełnych podłożach na dużych płaszczyznach zwykle takie zabiegi sprawdzają się doskonale. Niekiedy okazują się jednak niewystarczające. Wówczas z pomocą przychodzą kotwy chemiczne, czyli mocowania oparte na połączeniu elementów stalowych i żywic syntetycznych.

Co to jest kotwa chemiczna?

Kołek rozporowy rozpycha od środka materiał podłoża, dlatego mocno się w nim umiejscawia podczas mocowania. Kotwa chemiczna działa inaczej. Tu czynnikiem mocującym jest masa oparta na syntetycznej żywicy, aplikowana do otworu, w którym umieszcza się element mechaniczny. Kotwienie chemiczne bazuje na połączeniu właściwości gwintowanego lub żebrowanego pręta, haka czy śruby z odpowiednio dobranymi parametrami sztucznej żywicy, która wypełniając szczelnie wolne przestrzenie pomiędzy elementem stalowym a podłożem, wzmacnia spojenie.

Kotwy chemiczne dostępne są na rynku w różnej postaci. Sprzedaje się je np. w kartuszach, do aplikacji za pomocą pistoletu do mas montażowych (takiego jak używa się do silikonu czy piany montażowej). Inną postacią preparatu są kotwy chemiczne w ampułkach do wkręcenia lub wbicia w podłoże. Gotowe masy w pojemnikach najczęściej stosowane są przy niewielkich pracach oraz wówczas, kiedy istotne jest zachowanie czystości (np. w użytkowanych już obiektach). Przy kotwach chemicznych aplikowanych przez wyciskanie możliwość zabrudzenia powierzchni jest dość duża, a masę bardzo trudno usunąć w sposób niepozostawiający śladów.

Warto podkreślić, że kotwy chemiczne różnią się nie tylko sposobem aplikacji, ale również bazą chemiczną czy rodzajem reakcji chemicznej. Mamy więc masy:

  • Epoksydowe,
  • poliestrowe i winyloestrowe (ze styrenem lub bez),
  • hybrydowe.

W zależności od rodzaju reakcji chemicznej, wyróżniamy kotwy niekatalityczne (epoksydowe), utwardzające się w dłuższym czasie, oraz katalityczne, które utwardzają się szybciej (wszystkie poza epoksydowymi).

Prace remontowo-budowlane. Kiedy warto użyć kotwy chemicznej?

Kotwy chemiczne spełniają swoje zadanie lepiej niż łączenia mechaniczne, szczególnie w nierównych i słabych podłożach. Doskonale nadają się do stosowania w materiałach budowlanych z pustymi przestrzeniami (np. cegła dziurawka, pustak ceramiczny). Oczywiście z powodzeniem używa się kotew chemicznych do betonu, bloczków betonowych, kamienia czy innych podłoży pełnych. Pozwalają wówczas na znacznie większe obciążenia niż łączenia mechaniczne.

Masy chemiczne stosowane są często przy montażu prętów zbrojeniowych, konstrukcji stalowych w betonie (słupów, kolumn, stelaży przemysłowych), balustrad, ekranów akustycznych, a także innych elementów budynków – anten satelitarnych, bojlerów, klimatyzatorów, bram, markiz etc.

Jakie są zalety kotwienia chemicznego?

Kotwy chemiczne używane są w budownictwie, ponieważ w porównaniu z łączeniami mechanicznymi odznaczają się wieloma zaletami. Pozwalają m. in. na:

  • równomierne rozłożenie przenoszonego obciążenia, a więc równomierne obciążenie podłoża i samej kotwy;
  • mocowanie w podłożu na różnych głębokościach, również dużych;
  • mocowanie w warunkach zwiększonej wilgotności – kotwy chemiczne są odporne na korozję i szczelnie wypełniają otwór, zabezpieczając przed wilgocią zarówno podłoże, jak i element metalowy.

Masa chemiczna nie wywiera nacisku na podłoże, a więc nie wywołuje jego naprężeń, ponieważ nie zwiększa swojej objętości wewnątrz otworu.

Kotwa chemiczna – montaż krok po kroku

Mocowanie kotwy chemicznej przebiega podobnie, niezależnie od postaci masy, jak i rodzaju podłoża. Poniżej zaprezentowano poszczególne etapy instalacji kotwy chemicznej w kartuszu.

  1. Wywiercenie otworów pod mocowanie.
  2. Dokładne oczyszczenie otworów. Można zastosować wycior, a następnie sprężone powietrze (np. z pompki czy kompresora).
  3. Zwykle w podłożu z pustkami w otwór wkłada się tzw. tuleję siatkową, czyli element ograniczający ilość zastosowanego materiału w otworze. Podłoże pełne nie wymaga stosowania tulei.
  4. Zamocowanie kartusza z masą w pistolecie do kotew chemicznych.
  5. Wypuszczenie masy z kartusza. W przypadku kotew dwuskładnikowych często należy zastosować również mieszacz dostarczany przez producenta. Zwykle przy aplikacji pierwsze kilka centymetrów masy to składniki niezmieszane i tę część kotwy należy wyrzucić. Do otworu wprowadza się składniki zmieszane.
  6. Wyciśnięcie masy chemicznej do otworu. Należy rozpocząć od dna otworu, posuwając się ku górze. Otwór musi być dokładnie wypełniony materiałem na całej długości.
  7. Wkręcenie (włożenie) elementu stalowego. Usunięcie nadmiaru żywicy.

Po upływie czasu schnięcia kotwy chemicznej podanego na opakowaniu mocowanie można obciążyć.

Demontaż kotwy chemicznej

Usuwanie kotwy chemicznej nie jest łatwym zadaniem, tym bardziej że często stosowane są one w „trudnych” miejscach – blisko krawędzi czy naroży. Fachowcy zwykle zalecają wycięcie lub wywiercenie całej kotwy (mocowania mechanicznego wraz z chemicznym) lub jedynie usunięcie elementu stalowego. W każdym przypadku należy uzupełnić ubytki powstałe w procesie likwidacji mocowania.

AUTHOR

Absolwentka Politechniki Poznańskiej, inż. Elektroniki i Telekomunikacji oraz mgr inż. Elektrotechniki. 20 lat doświadczenia w projektowaniu instalacji elektrycznych w budynkach mieszkalnych jedno- i wielorodzinnych, obiektach przemysłowych i szpitalnych. Wspólnie z Mężem i sprawdzoną ekipą wybudowała własny dom. Ma na swoim koncie kilka remontów mieszkań, które przeprowadziła wraz z rodziną dzielącą jej zamiłowanie do gipsowania, malowania, szpachlowania i tym podobnych prac. Jej wieloletnie hobby to architektura i wyposażenie wnętrz.