biuro@jan-mrugacz.pl

 (+48) 608 437 741

dlaczego pęka gładź

Mechaniczne uszkodzenia oraz upływ czasu wpływają negatywnie na każdą powierzchnię ściany czy sufitu, również tę wykończoną gładzią. Jednak spękania, odparzenia czy odpadanie warstwy tuż po jej ułożeniu z pewnością nie powinny mieć miejsca. Dlaczego świeża gładź pęka? Jak uniknąć tego problemu? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.

Czym jest gładź i jakie są jej rodzaje?

Gładź jest rodzajem tynku, który służy do wykończenia powierzchni ścian i sufitów. Stanowi podłoże pod malowanie lub sama w sobie pełni funkcję dekoracyjną. Najczęściej gładzie stosuje się na tynki tradycyjne oraz suche tynki gipsowe, czyli na płytę gipsowo-kartonową.

Na rynku nabyć można gładzie przeznaczone do różnych warunków środowiskowych:

  • gipsowe,
  • cementowe,
  • cementowo-wapienne,
  • wapienne.

Niezależnie od rodzaju gładzi grubość warstwy wykończeniowej jest niewielka i nie przekracza kilku milimetrów. Dobrze dobrany i starannie zaaplikowany produkt stanowi piękne wykończenie ściany lub idealny materiał pod jej wymalowanie. Źle położona gładź powoduje natomiast jej pękanie i w konsekwencji odpadanie od podłoża.

Pęknięcia na gładzi gipsowej, cementowej i cementowo-wapiennej

Spękania, odparzanie gładzi oraz jej odpadanie od tynku to najczęściej występujące przy tym rodzaju wykończenia problemy. Przyczyną ich powstawania są błędy popełnione podczas aplikacji produktu. Do najczęściej spotykanych uchybień należy:

  • niewysezonowanie podłoża,
  • zabrudzenie tynku,
  • niestabilność podłoża,
  • niewłaściwe warunki po ułożeniu gładzi (zbyt wysoka temperatura, przeciągi).

Do częstych błędów popełnianych podczas układania gładzi jest zbyt szybka jej aplikacja na świeże tynki. Niewysezonowanie spodniej warstwy skutkuje odpadaniem kolejnej, dlatego należy zachować tu odpowiedni dla warunków środowiskowych odstęp czasowy. Gładź nie będzie również odpowiednio zespojona z podłożem, jeśli nie zostanie ono dokładnie odtłuszczone oraz oczyszczone z pyłów i kurzu. Odpowiednie przygotowanie podłoża jest zatem bardzo istotne dla późniejszego uniknięcia problemów wynikających z zaniedbań na tym etapie.

Kolejną kwestią, która w znaczący sposób wpływa na ostateczny wygląd gładzi, jest jej aplikacja w odpowiednich warunkach. Należy unikać układania masy w wysokich temperaturach, które powodują zbyt szybkie jej wysychanie. Dlaczego? Z procesem wiązania warstwy związane jest zjawisko skurczu – zarówno fizycznego, czyli zmniejszania się ilości masy w wyniku odparowania wody, jak i chemicznego, związanego z procesem hydratacji. Bez zapewnienia odpowiedniego czasu na zajście reakcji chemicznej nie uzyskamy właściwego wiązania i twardnienia gładzi.

Podobnie jak zbyt wysoka temperatura, negatywnie na zaaplikowaną na podłoże gładź wpływa zarówno przeciąg, który przyspiesza jej wysychanie, jak i niezagruntowanie podłoża. W tym ostatnim przypadku woda z masy zostaje wchłonięta przez tynk i mimo właściwej temperatury oraz braku zbyt dużego przepływu powietrza i tak odnotowuje się spękania, odparzanie gładzi, a w konsekwencji jej odpadanie.

Dlaczego pęka gładź polimerowa?

Gładzie polimerowe to produkty gotowe do użycia, jednak wielu producentów pozwala na dolanie do masy ściśle określonej, niewielkiej ilości wody w celu uzyskania odpowiedniej konsystencji produktu. Należy bardzo dokładnie stosować się do tych zaleceń, ponieważ przekroczenie dopuszczalnej objętości wody spowoduje nadmierny skurcz materiału i w efekcie pęknięcia. Ponadto gładź polimerowa może wtedy nie wykazywać odpowiedniej przyczepności do podłoża, a także mieć mniejszą wytrzymałość mechaniczną.

Kolejną przyczyną pękania gładzi polimerowej jest przekraczanie dopuszczalnej grubości warstwy dla danego produktu. Zastosowanie zbyt grubej warstwy masy na podłożu nie pozwala na prawidłowe wiązanie polimerów, co również może prowadzić do spękań.

Poprawki gładzi po malowaniu są niezwykle uciążliwe i wymagają przeprowadzenia wielu czynności od nowa. Warto więc ich unikać, dobierając rodzaj gładzi odpowiednio do warunków panujących w pomieszczeniu, a także stosując się do wszystkich zasad warunkujących odpowiednie wiązanie i twardnienie masy na ścianach i sufitach.

AUTHOR

Absolwentka Politechniki Poznańskiej, inż. Elektroniki i Telekomunikacji oraz mgr inż. Elektrotechniki. 20 lat doświadczenia w projektowaniu instalacji elektrycznych w budynkach mieszkalnych jedno- i wielorodzinnych, obiektach przemysłowych i szpitalnych. Wspólnie z Mężem i sprawdzoną ekipą wybudowała własny dom. Ma na swoim koncie kilka remontów mieszkań, które przeprowadziła wraz z rodziną dzielącą jej zamiłowanie do gipsowania, malowania, szpachlowania i tym podobnych prac. Jej wieloletnie hobby to architektura i wyposażenie wnętrz.